Seminarium
Przełożeni Kontakt KlerycyPowołanie
Historie powołań Jak zostać michalitą Rekolekcje i teksty powołaniowe Pomóc powołaniuKlerycy
Zespół "Michael" Sport Rodzina Przyjaciół Kwartalnik "Wspólnota" Opowiem wam o tym, co przeżyłem Projekt MILKPolecam
Dobrą książkę Stronę WWWWarto przeczytać
Nowe media w Kościele Dokumenty papieskiePiórem kleryka
Drogi krzyżowe Krótkie opowiadania Pchełki mysloweInne
Księga gości LinkiWiadomości ze strony michalickiej
Dojrzewają ziarna powołania Pielgrzymka rolkowa Wniebowzięty – śluby zakonne w Krakowie Boże pomysły – postulat w Krakowie 2010 Potrzebuję Anioła... - najnowszy numer KTÓŻ JAK BÓG Różni ludzie, to różne potrzeby! – ewangelizacyjny Kurs Filipa na Białorusi Pracy u nas nie brakuje... – list z Papui Nowej Gwinei. - więcej na: www.michalici.pl
Osób na stronie:
Ks. Markiewicz na dziś:
Pogotowie modlitewne
Ostatnio dodane
odkryć powołanie Zaskakujący mecz!!! Klasztor Szukaj
Piłka w sieci
Po ubiegłorocznym zwycięstwie w Kleryckiej Lidze Piłkarskiej, sprawy dotyczące piłki nożnej „rozgrywamy” nie tylko na boisku. Na naszym internetowym serwerze pojawiła się oficjalna strona ligi. Jedno z polskich przysłów głosi, że „zwycięstwa zobowiązują”. Prawda, czy fałsz? Nie wiem i nie mnie o tym sądzić. Wiem jednak na pewno, że sukcesy z ostatniego sezonu piłkarskiego mocno nas zmobilizowały. Tegoroczne rozgrywki są prowadzone przez nasze Zgromadzenie. Powstała też zmodyfikowana strona internetowa Kleryckiej Ligi Piłkarskiej. Można na niej znaleźć aktualne wyniki spotkań, zestawienia i klasyfikację poszczególnych drużyn w ich grupach. A ponadto wchodząc na tę stronę dowiecie się, kto prowadzi w wyścigu o koronę najlepszego strzelca i będziecie mogli w galerii zdjęć zobaczyć fotoreportaże z poszczególnych spotkań. Wszystkie te informacje na stronie: www.liga.michalita.pl.
rzeczy proste
O rodzinie wiele się mówi i pisze. Są na jej temat audycje radiowe i programy telewizyjne. Nie rzadko możemy o niej usłyszeć na lekcji, czy wykładach. Jednak nikt ani nic nie zastąpi nam żywego spotkania w gronie najbliższych. Okazją do tego wspaniałego rodzinnego święta był I Dzień Modlitwy Kapłańskiej, który odbył się w naszym domu w dniach od 13-14 listopada.Ten Dzień Modlitwy Kapłańskiej zgromadził w naszym domu 21 najbogatszych w doświadczenie życia zakonnego i kapłańskiego księży. „Rozpoznanie i ukochanie godności oraz tożsamości kapłańskiej”, to temat wieczornej konferencji, którą wygłosił do nas ks. bp Jan Szkodoń. „Rok kapłaństwa jest czasem łaski. Przez własny wysiłek i wspólnotę z braćmi prosimy Boga o dar współpracy z Nim”, mówił ks. bp Jan, podkreślający dalej, że „owocem miłości powinna być pogłębiona więź ze współbraćmi”. Na koniec piątkowego spotkania ucałowaliśmy relikwie św. Jana Vianeya. W sobotę, w czasie dopołudniowej kawy, nasi starsi współbracia dzielili się swoimi doświadczeniami z pracy kapłańskiej. I tak np. ks. Józef Kowal, który znaczną część swojego życia kapłańskiego spędził na misjach z Zairze, wprowadził nas w „egzotyczny” styl życia osób, z którymi przyszło mu spędzić kilkanaście lat. Ks. Stanisław Stanowicki opowiedział nam jak wyglądało jego 20- letnie życie „za kratami”. Swoją posługę kapłańską wypełniał w zakładzie karnym w Bydgoszczy. Natomiast kl. Cristiano za sprawą hiszpańskiej piosenki, o Szymonie Cyrenejczyku, na krótką chwilę przeniósł nas na Dominikanę. Adoracja Najświętszego Sakramentu, uroczysta Msza święta i rodzinny obiad, to ostatnie punkty Dnia Modlitwy Kapłańskiej. „Wracamy do rzeczy prostych”, to zdanie jak echo powtarzało się w konferencji ks. bp Jana Szkodonia, czy w słowach ks. rektora Krzysztofa Poświaty. Wróćmy do rzeczy prostych!
JESTEŚMY WOLNI!
Wtorek 10 listopada. Od godziny 14 z budynku przy ul. Kazimierza Wielkiego 95a (nasze seminarium), małymi i większymi grupkami; samochodami i autobusami, masowo opuszczali dom klerycy. Powód? Listopadowe dni wolne (10-11.XI).Gdzie świętowaliśmy 91 rocznicę odzyskania niepodległości? Prawie wszyscy bracia z pierwszego roku ten wolny czas spędzili w duchowej stolicy Polski, w Częstochowie. Jak sami wspominali: „Było mokro i zimno, jednak to nie przeszkodziło nam w radowaniu się tym wspaniałym miejscem i spotkaniem z Matką”. Plecak, dobre buty, ciepła kurtka, czapka i rękawiczki, to ekwipunek „7 wspaniałych” kleryków, którzy w tym czasie wybrali się na Czarny Staw w Tatrach. Dla odmiany klerycy z III i IV roku postanowili wypocząć w domu rodzinnym jednego ze współbraci, w Pewli Ślemieńskiej. Tam też zaskoczył ich śnieg, jednak gościna gospodarzy i ks. proboszcza nie pozwoliła im zmarznąć. Oświęcim – symbol utraconej wolności. To właśnie miejsce wybrali na uczczenie Święta Niepodległości nasi współbracia z II roku. Modlitwą i swą obecnością powiedzieli umarłym: Jesteśmy Wolni. Dziękujemy! Prałkowce, dom dziecka, to ostatnie miejsce, do którego dotarli nasi współbracia z V roku wraz z kl. Cristiano. Odwiedzili w nim kl. Mirka oraz dzieciaki przebywające w domu dziecka. Bilans minionych dni: wiele radości, wspaniałe doświadczenia i spędzony wspólnie czas! BOGU NIECH BĘDĄ DZIĘKI!
Zaduszki jazzowe
Czy wyobrażaliście sobie jak dusze czyśćcowe wchodzą do nieba? Myślę że wczoraj przywitał ich jakiś niebiański Big Bend . W mglisty wieczór 9 listopada udaliśmy się małą grupką do Bazyliki OO. Dominikanów na 54 Krakowskie Zaduszki Jazzowe. Jak to w listopadzie, nasza pamięć była zwrócona ku naszym bliskim zmarłym. Modlitwy w dzisiejszy wieczór brzmiały w rytmie subtelnego jazzu, żywego bluesa i innych rytmów. Mam żywą nadzieje że przez naszą obecność pomogliśmy potrzebującym zmarłym troszkę szybciej wejść do upragnionej radości.
kl. Wojciech Kapusta
Wierny życiu
„Wierny życiu” – pod takim hasłem, w dniach 6 – 8 listopada, jak co roku w klimacie spadających jesiennych liści, odbyły się dni skupienia dla młodzieży w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Michalitów w Krakowie.Młodzi ludzie przybyli z różnych stron Polski: Gorzkowa, Górska, Królówki i Słupna. „Być świętym – być wiernym na co dzień”, to jeden z tematów podejmowanych w czasie warsztatów. Chłopcy doszli do wniosku, że w dążeniu do coraz lepszego życia, oprócz modlitwy, częstego przyjmowania komunii św. przydatne są także przykłady życia ludzi, którzy żyją w tym samym czasie i środowisku co oni. W przeciągu tych trzech dni uczestnicy Jesiennych Dni Skupienia odwiedzili nowicjat, wzięli udział w spotkaniach, w tym min. z ks. Aleksandrem Ogrodnikiem, obejrzeli kilka ciekawych projekcji filmowych, udało im się nie co poznać życie seminaryjne – jego członków i obyczaje. Więcej informacji na temat Dni Skupienia pod linkiem Rekolekcje i teksty powołaniowe.
Dwa skrzydła
„Wierzę, aby rozumieć i rozumiem, aby wierzyć”, tym krótkim hasłem można streścić tematykę, obchodzonych w Krakowie, w dniach od 4-5 listopada IV Dni Jana Pawła II. Wzieli w nich udział nasi współbracia z I, II i III roku. Te dni są poświęcone Janowi Pawłowi II. Jego życiu i nauczaniu dotyczącego wiary i nauki. Profesor Kadecki z Politechniki Krakowskiej mówiąc o wierze i nauce porównał je do dwóch skrzydeł, które z logicznego punktu widzenia nie mogą bez siebie spełniać powierzonych im funkcji. Tak też wiara i nauka nie powinny stać w stosunku do siebie w opozycji, zwalczając się nawzajem. Według ks. prof. Wszołka z Papieskiego Uniwersytetu Jana Pawła II napięcie jakie rysowało się na przestrzeni wieków pomiędzy nauką a wiarą, czy kościołem a akademią, ma swoje pozytywne znaczenie. Jak powiedział: „To twórcze napięcie, z którego rodzi się teologia.” Jak nam ukazywali dzisiejsi prelegenci papież Jan Paweł II był wielkim humanistą, dla którego „kultura jest miejscem, w którym człowiek prawdziwie żyje. W kulturze się wyraża i obiektywizuje. W niej też odnajduje siebie w prawdzie”(Jan Paweł II). Dla nas młodych zakonników, te dni stały się okazją do wiary w naukę, która pomaga nam wznieść nasze życie, ku Górze, ku Stwórcy, już tutaj na ziemi.
Uwaga, święci!
Niegdyś żyli pośród nas. Dzisiaj też są blisko, ale już jakoś inaczej. Dawniej tak zwykli i (nie)codzienni, dziś już trochę jakby nie z tej ziemi. Mowa o świętych ludziach, których pamięć wspominamy każdego dnia, a szczególnie w dniu 1 listopada.My ten dzień spędziliśmy podobnie jak wielu ludzi w rodzinnym gronie. Niemal całą wspólnotą udaliśmy się do Pawlikowic, aby wspólnie ze współbraćmi i wszystkimi świętymi radować się tym pięknym dniem. Po przybyciu na miejsce pierwsze kroki skierowaliśmy do Nowicjatu, gdzie zostaliśmy bardzo miło przyjęci przez braci nowicjuszy. Później pyszny obiad i południowe Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu. O 14.00 wzięliśmy udział w uroczystej Mszy świętej na parafialnym cmentarzu. Eucharystii przewodniczył ks. rektor Krzysztof Poświata, a kazanie skierował do nas ks. prefekt Krzysztof Pelc. Kaznodzieja podkreślił wyjątkową codzienność ludzi świętych, ich entuzjazm życia i nadzieję, tam, gdzie po ludzko mogło był już jej zabraknąć. Na koniec zostaliśmy zaproszeniu na gorącą herbatę i ciastko.
Jak na załączonym obrazku widać, że z rodziną dobrze, i to nie tylko na zdjęciu.
wszystkich wiadomości: 242
strona 8 z 35
<< 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 >>
