Seminarium
Przełożeni Kontakt KlerycyPowołanie
Historie powołań Jak zostać michalitą Rekolekcje i teksty powołaniowe Pomóc powołaniuKlerycy
Zespół "Michael" Sport Rodzina Przyjaciół Kwartalnik "Wspólnota" Opowiem wam o tym, co przeżyłem Projekt MILKPolecam
Dobrą książkę Stronę WWWWarto przeczytać
Nowe media w Kościele Dokumenty papieskiePiórem kleryka
Drogi krzyżowe Krótkie opowiadania Pchełki mysloweInne
Księga gości LinkiWiadomości ze strony michalickiej
Dojrzewają ziarna powołania Pielgrzymka rolkowa Wniebowzięty – śluby zakonne w Krakowie Boże pomysły – postulat w Krakowie 2010 Potrzebuję Anioła... - najnowszy numer KTÓŻ JAK BÓG Różni ludzie, to różne potrzeby! – ewangelizacyjny Kurs Filipa na Białorusi Pracy u nas nie brakuje... – list z Papui Nowej Gwinei. - więcej na: www.michalici.pl
Osób na stronie:
Ks. Markiewicz na dziś:
Pogotowie modlitewne
Ostatnio dodane
odkryć powołanie Zaskakujący mecz!!! Klasztor Szukaj
Piłka w grze!!!
„Pierwsze koty za płoty”. To już nie przelewki. Na dobre rozpoczęliśmy rozgrywki w Piłkarskiej Lidze Kleryckiej. Mecz inaugurujący sezon piłkarski w naszym domu rozegraliśmy 29 października, na stadionie „Nadwiślan”. Na „pierwszy ogień” poszli bracia Bernardyni. Po dość zaciętym spotkaniu udało nam się zremisować 1:1. W pierwszej połowie bramkę strzelił br. Augustyn po błędzie naszej obrony. Na początku drugiej połowy bramkę dającą remis strzelił ks. rektor Krzysztof Poświata. Więcej szans na strzelenie bramki mieli Bernardyni, lecz ich nie wykorzystali. Po skończonym spotkaniu, wraz z braćmi, udaliśmy się na mały poczęstunek do seminaryjnej, michalickiej kawiarenki.
Cień nie-wątpliwości.
Czy wierzyć to znaczy kochać? I czy kochać to znaczy od razu wierzyć? W odpowiedzi na te i inne pytania o wierze pomógł nam przeżywany w dniach od 30-31 października Dzień Dobrej Śmierci.Jest dla nas Ojcem. Pozostawił nam przykład jak żyć, by nasza śmierć otwierała drzwi do Wieczności. Ludzie święci chodzą po ziemi tak, że ich ślady pozostają niezatarte na wieki. Dzięki czemu możemy kroczyć ścieżkami, które oni niegdyś wydeptali. Mowa tu o bł. ks. Bronisławie Markiewiczu, którego wiara była dla nas tematem październikowych Dni Dobrej Śmierci. Poprowadził je ks. Zbigniew Baran. „U podstaw – żywa wiara”, mówił ks. Zbigniew wskazując nam na źródło heroiczności życia naszego Założyciela. I dalej kontynuował: „Ponieważ naprawdę wierzył (ks. Bronisław), to „darło go”, aby co raz bardziej poznawać, wpatrywać się i kochać Jezusa.” Obok konferencji i wspólnie odmawianego brewiarza spotykaliśmy się na Adoracji Najświętszego Sakramentu, Różańcu i specjalnych modlitwach przeznaczonych na Dzień Dobrej Śmierci.
Złoci zakonnicy!
W ubiegłą niedziele, tj. 25.X., przeżywaliśmy w naszym domu złoty jubileusz ślubów zakonnych księży: Ryszarda Cwynara i Czesława Suławy.Dzieje świata pokazują, że ludzie od zawsze brali udział w przeróżnych dyscyplinach sportowych. Prześcigali się w biciu nowych rekordów, walczyli ze sobą , często tylko po to, albo aż po to, aby stanąć na najwyższym miejscu na podium – ZDOBYĆ ZŁOTO! To złoto, po 50 latach życia zakonnego wywalczyli, i to nie małym wysiłkiem, nasi starsi współbracia: ks. Ryszard i ks. Czesław. Całe Zgromadzenie, a szczególnie dzisiaj nasz dom, świętowaliśmy zdobycie przez naszych współbraci tak cennego trofeum. Jak wygląda dzień „złotego zakonnika”? Rozpoczęliśmy go od uroczystej Mszy świętej, w której wspólnie z Jubilatami dziękowaliśmy Bogu za ten piękny dar ich życia zakonnego. „Prawdziwy zakonnik, to Boży żebrak. To człowiek, który żyje z tego co otrzyma od Boga”, powiedział ks. rektor Krzysztof Poświata w okolicznościowej homilii. Kolejne etapy naszego świętowania, to dopołudniowa kawa, na której zebrali się wszyscy mieszkańcy naszego domu i uroczysty obiad. Jak sam się do tego przyznał ks. Ryszard, to nie ostatni medal zakonny jaki chciałby wywalczyć. Obiecał nam, że kolejnym będzie złoto, ale już święceń kapłańskich. Niech tak się stanie ks. Ryszardzie!
Jeden Duch!
Dnia 24 października br. ks. rektor Krzysztof Poświata razem z piątką braci kleryków: Grzegorzem, Kamilem, Jackiem, Michałem i Kazimierzem udali się do Sanktuarium Matki Bożej Królowej Polski Pani Beskidu Śląskiego w Szczyrku. Wzięli tam udział w modlitewnym spotkaniu rodziny salezjańskiej z okazji 150 rocznicy istnienia tego zgromadzenia.O godzinie 18.00 przed Najświętszym Sakramentem odmówiliśmy koronkę do Bożego miłosierdzia. Następnie ks. Krzysztof Poświata wygłosił kilkuminutowe słowo, w którym ukazał miejsce Maryi w życiu dwóch wielkich postaci: św. Jana Bosko i bł. Bronisława Markiewicza. O 19.30 poprowadziliśmy modlitwę różańcową. Punktem centralnym tych obchodów była wieczorna Msza święta, w której modliliśmy się o nowe powołania do zgromadzeń całej rodziny salezjańskiej. Na koniec naszego pobytu w sanktuarium zostaliśmy zaproszeni na wspólny posiłek. Był to dla nas bardzo miły akcent, ponieważ czuliśmy się jak w rodzinie. Poznaliśmy ciekawych księży, którzy okazali nam szeroko otwarte serca. Do naszego krakowskiego domu powróciliśmy późno w nocy.
Kl. Kamil
Boży Ferment
W piątek 23 października w naszym domu odbyła się dyskusja na pytania postawione przez Ojca Generała Ks. Kazimierza Radzika w liście przygotowującym nas do XX Kapituły Generalnej Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła.
Spotkanie poprowadzili członkowie głównej komisji przygotowawczej: ks. Henryk Skoczylas oraz ks. Krzysztof Pelc. W dyskusji wzięli udział: ks. rektor Krzysztof Poświata, ks. Aleksander Ogrodnik, ojciec duchowny ks. Mirosław Kuczała oraz wszyscy klerycy. „Klerykat jest miejscem Bożego fermentu. To stąd w 1974 roku wyszła nowa jakość michalickiego życia”, przypomniał nam we wstępie ks. Henryk Skoczylas. Młodzi duchem i zapałem klerycy, według wielu księży, są źródłem kreatywnych i twórczych myśli. Dyskusja toczyła się wokół czterech głównych zagadnień: 1. Tożsamość Zgromadzenia, 2. Duchowość, 3. Charyzmat/ apostolstwo, 4. Wspólnota. Pytania dotyczące tych tematów były bardzo życiowe, jak chodź by to: jakie są podstawowe problemy lokalnych wspólnot, czy: jaki model pracy z dziećmi i młodzieżą przyjąć w naszej posłudze? Stąd też w dyskusji nie brakowało emocji, ale przede wszystkim nowych myśli, pomysłów, czy uwag. To spotkanie było dla nas dowodem jak bardzo jest potrzebny dialog, a szczególnie ten nie łatwy, dotyczący trudności i problemów życia codziennego.
Przy sercu Maryi
W dniach 16-18 października 2009 na Jasnej Górze miało miejsce spotkanie Ogólnopolskiej Kongregacji Odpowiedzialnych za Duszpasterstwo Powołań. Kongregacji przewodniczył ks. bp Wojciech Polak – delegat Episkopatu Polski oraz Episkopatów Europy ds. powołań. Diecezjalni i zakonni referencji powołaniowi co roku, w trzecim tygodniu października, u boku Matki Bożej Częstochowskiej zastanawiają się jak towarzyszyć młodym ludziom w odkryciu ich powołania. Istotnym elementem każdej kongregacji jest Eucharystia, a także wspólna modlitwa w intencji powołań, referaty przygotowane przez specjalistów z zakresu teologii i nauk o człowieku, panele, praca w grupach, spotkania nieformalne. Kongregacja założyła sobie cztery cele, które bardzo dokładnie realizuje: 1.Refleksja nad teologią powołań;2.Pogłębienie rozumienia pedagogii powołań;3.Prezentacja materiałów z zakresu duszpasterstwa powołań;4.Integracja osób i środowisk związanych z duszpasterstwem powołń.Tym razem zastanawiano się na tematem: „Nowa ewangelizacja w duszpasterstwie powołań.” Wykłady wygłosili: ks. Tadeusz Czakański (Katowice), ks. Artur Godnarski (Gubin), o. Adam Schulz SJ (Warszawa) i ks. Mieczysław Polak (Gniezno). Nasze zgromadzenia zakonne reprezentowali: s. Agnieszka Zych CSSMA, s. Edyta CSSMA i kl. Maksymilian Michcik CSMA.
Jestem Zwycięzcą!
W ubiegłą niedziele (18.X.) u sióstr nazaretanek kilku naszych współbraci wzięło udział w spotkaniu z Kitty Chappell, amerykanką, której lata młodości były pasmem bólu, cierpienia i rodzinnego dramatu. Żyła pod jednym dachem z ojcem, który był jednocześnie katem i zabójcą.
Zwycięzca wielkoszlemowego turnieju tenisowego otrzymuje w nagrodę milion dolarów. Najlepsi pięściarze świata, za wygraną walkę mogą „zgarnąć” nawet do kilkudziesięciu milionów dolarów. Ale są takie zwycięstwa, które trudno jest wynagrodzić jaką kol wiek sumą pieniędzy. A oto jedno z nich. Chappell Kitty pokonała strach, lęk oraz gniew i przebaczyła swemu ojcu, który przez całe dzieciństwo znęcał się nad nią i nad jej rodziną. Ona sama nazywa się wielkim zwycięzcą, ponieważ nie tylko przetrwała czas rodzinnego „piekła”, ale pokonała go umiejąc przebaczyć swojemu ojcu. Kitty w swojej konferencji podała 3 kroki, które prowadzą człowieka do zwycięstwa: 1. Przebaczenie; 2. Odpowiedzialność; 3. Wdzięczność. Jak to się stało, że potrafiła wybaczyć, coś niewybaczalnego? „Słowo Boże pomaga nam myśleć we właściwy sposób”, mówiła Kitty, dodając zaraz: „Chwyćcie każdą myśl i oddajcie ją Chrystusowi”, oto sposób na to, aby niemożliwe stało się rzeczywistością. Dlaczego właśnie myśli mamy oddać Chrystusowi a nie np. uczucia, które też są bardzo ważne. Ponieważ, jak mówi Kitty, to „…myśli są początkiem naszych czynów. Chcesz dobrze czynić, wybieraj i pielęgnuj te myśli, które są dobre i prowadzą do piękna”. Spotkanie z Kitty było dla nas świetnym doświadczeniem, które ożywiło naszą wiarę w moc Bożą i dostarczyło konkretnych wiadomości na temat uczuć, myśli, czy wreszcie roli samego przebaczenia.
wszystkich wiadomości: 242
strona 9 z 35
<< 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 >>
